In De Ingenieur van februari 2026 plaatste Rolf (Rolf Hut, universitair hoofddocent aan de TU Delft, maker, spreker en schrijver) het onderstaande artikel:
Het is een bekend verhaal: bij een lekkage bel je in nood de loodgieter die na twee minuten kijken één boutje aandraait en vervolgens een rekening van honderd euro stuurt. Hoeveel kost dat boutje? Nou: vijf euro voor het aandraaien en 95 euro voor de ervaring van de loodgieter om te weten welk boutje met welk gereedschap hoe strak moet worden aangedraaid.
Bij het schrijven van deze columns over dingen die er niet uit zien als high engineering maar waarvoor stiekem wel veel expertise nodig is, moet ik vaak aan dit oude, beetje sleetse voorbeeld denken. Ook die keer toen ik in de duinen een van mijn rondjes rende.
Het is geen geheim dat ik fan ben van de duinen in Noord-Holland waar we drinkwater zuiveren. Het is een prachtige combinatie van industrie en natuur. Rechte infiltratiekanalen en diepe extractieputten wisselen af met dichte bossen en vlakten die wel savannen lijken, inclusief eenzame scheve bomen.
Bij zo’n rondje zag ik een put die met plastic gaas was afgezet. Niets is voor niets, dus mijn interesse was gewekt. Wat blijkt: waterbedrijf PWN had zo’n tien jaar geleden last van enterokokkenbesmetting in het drinkwater. Niet zorgwekkend, maar wel onverwachts, want het duinzand zou deze vervuiling juist moeten wegfilteren. Microbioloog Maja Taucer-Kapteijn wilde het naadje van de kous weten en kreeg van PWN de opdracht om als promotieonderzoek de oorzaak van deze besmetting te vinden en een oplossing te verzinnen.
Door met moderne technieken de micro-organismen in het water te vergelijken met specifieke micro-organismen (entrokokken) in de poep van verschillende duindieren, zoals vossen en konijnen, ontdekte ze de bron van de vervuiling: ganzen! Ganzen leven in de duinen rondom putten waar schoon water wordt opgepompt Maja wist dat vlak langs de putten het grondwater met eventueel aanwezige ganzenpoep makkelijk omlaag sijpelt. Ganzenpoep verder van de put vandaan moet door meer zand heen en dan worden de enterokokken in de poep er wel netjes uitgefilterd.
Gedegen, systematisch onderzoek met de modernste meettechnieken legde de oorzaak van het probleem feilloos bloot. Daar zit het grootste deel van de kosten, terwijl de oplossing het aandraaien van het juiste boutje is. In dit geval: wat gaas rond de productieputten aanbrengen, waardoor de ganzen daar wegblijven en er geen enterokokken het drinkwater meer kunnen infiltreren.